Sveti Sava, prvi Arhiepiskop srpski

Sveti Sava, rođen kao Rastko Nemanjić, bio je najmlađi sin velikog župana Stefana Nemanje.

Žitije i predanje: Sveti Sava, prvi Arhiepiskop srpski

Kao mladić otišao je na Svetu Goru i zamonašio se, a sa ocem, monahom Simeonom, učestvovao je u osnivanju manastira Hilandara. Godine 1219.

izborio je autokefalnost Srpske crkve i postao njen prvi arhiepiskop. Radio je na organizaciji eparhija, razvoju školstva, zakonodavstva i duhovnog života.

Njegovo delo ostavilo je dubok trag u srpskoj kulturi i identitetu.

Značaj i poštovanje

Savindan se danas obeležava i kao školska slava.

Rastko Nemanjić i put na Svetu Goru

Sveti Sava rođen je kao Rastko, najmlađi sin velikog župana Stefana Nemanje i Ane. Kao veoma mlad napustio je dvorski život i otišao na Svetu Goru, gde je primio monaški postrig. Sa ocem, koji se zamonašio kao Simeon, obnovio je Hilandar, koji je postao jedno od glavnih duhovnih središta srpskog naroda.

Autokefalnost Srpske crkve

Godine 1219. Sava je u Nikeji izdejstvovao samostalnost Srpske crkve i postao njen prvi arhiepiskop. Organizovao je eparhije, postavljao episkope, radio na uređenju crkvenog i pravnog života i ostavio snažan trag u prosveti, književnosti i diplomatiji. Njegov Nomokanon, poznat kao Zakonopravilo, imao je veliki značaj za srpsku srednjovekovnu državu i Crkvu.

Upokojio se u Trnovu 1236. godine na povratku sa hodočašća. Mošti su kasnije prenete u Mileševu. Sveti Sava ostao je centralna ličnost srpske crkvene i kulturne istorije.